Enige tijd geleden belde een radeloze moeder mij op. Haar stem klonk gespannen: “Kun jij de vader van mijn kinderen even veranderen? De jongens willen niet meer naar school! Dit is zijn schuld!”
Als kinderen meescheiden
Deze moeder had twee zonen, van elf en veertien jaar oud. Ze waren net terug van het weekend bij hun vader en ploften uitgeput op de bank. De jongste riep boos dat hij niet meer naar zijn vader wilde. De oudste aarzelde, maar gaf uiteindelijk ook toe dat hij eigenlijk geen zin meer had om te gaan. Ze waren moe. Té moe. Zelfs te moe om naar school te gaan.
De ouders waren tien maanden geleden gescheiden. De spanningen liepen hoog op, vooral tijdens de overdrachtsmomenten. Vader gaf moeder overal de schuld van. Moeder wees met dezelfde vinger terug. Vader was boos dat hij het huis had moeten verlaten.
Tijdens de weekenden bij vader zat hij veel op zijn computer, vaak op Tinder. Volgens de moeder had hij nauwelijks aandacht voor zijn zoons. Zelf werkte de moeder ruim vijftig uur per week: in haar praktijk aan huis en bij de GGD. Het was geen onwil, maar ze zag hun signalen niet.
Wat is hier aan de hand?
Beide ouders zaten vast in hun eigen emoties. En daardoor zagen ze niet wat er met hun kinderen gebeurde. Want ook kinderen scheiden mee. Ook zij ervaren verlies, rouw, onrust en verandering. Soms gaan kinderen zelfs door dezelfde rouwfases als hun ouders alleen doen ze dat vaak stiller, onopvallender, en zonder de woorden om het uit te drukken.
De vijf fases van verlies bij kinderen na scheiding
Onderhandelen en hoop
Je kind kan fantaseren dat jullie weer bij elkaar komen. Of het gaat zich anders gedragen in de hoop dat het dan ‘beter’ wordt. Deze fase gaat vaak gepaard met loyaliteitsconflicten.
Ongeloof en ontkenning
Je kind doet alsof er niets aan de hand is. Of het ontkent dat het verdrietig is. Soms lijkt het zelfs alsof het je wil troosten. Maar onder de oppervlakte woedt de verwarring.
Boosheid en verzet
Je kind kan opstandig gedrag vertonen, boos worden om kleine dingen of zich afzetten tegen jou of de andere ouder. Boosheid is een normale, menselijke reactie op verlies.
Herken je dit? Ben je nieuwsgierig geworden HOE je dit kunt aanpakken? Neem dan contact op met mij.
Warme groet, Aagje